Trekken aan een lui paard

Het is stil de laatste tijd. Dat heb ik voor mijn gevoel zelf in gang gezet, omdat ik vreselijk veel werk moest (en moet) doen voor mijn applicatie/bedrijf TradeLogger en dat begint inmiddels een race tegen de klok te worden. Focus is een van de grootste uitdagingen van mijn autistische hoofd, dus ik gooi soms alles van me af om me te kunnen focussen op dat ene dat prioriteit heeft. In de tussentijd kwam de feestdagendrukte daar nog bovenop en nog wat andere privézaken die ik moest regelen (dus tot zo ver de focus). Gevolg: Hoofd overspoeld en dus alles dat kan wachten even een tijdje geparkeerd.

Wat me echter opvalt is dat het wel lijkt of de hele wereld in winterslaap is, nu ik zelf even niet actief ben. Van vrienden waar ik direct niets meer van hoor, tot mijn (vooruit geplande) social media posts die vrijwel geen tractie meer krijgen, en daarmee dus ook geen reacties/interactie. Ik lijk wel onzichtbaar. Je oogst natuurlijk wat je zaait, dus ik mag niet piepen. Toch voelt het soms wel alsof alles altijd van mijn kant moet komen. Het voelt als trekken aan een lui paard. Het paard is niet dood, want als ik er aan trek, dan wordt ie langzaam wakker en uiteindelijk loopt ie weer graag mee. Mijn bereik neemt langzaam toe en regelmatig komen er dan weer wat leuke mensen op mijn pad. Maar soms is mijn hoofd even te vol om al die ballen hoog te houden. Als ik dan ook maar heel even stop met trekken, stopt dat paard ook meteen weer met lopen en gebeurt er niks meer. Totale stilte. Hij blijft dan gewoon net zo lang wachten tot ik hem zelf weer vooruit ga trekken. Er ontstaat geen enkele flow zonder mijn explicite inspanning.

Om niet volledig uit het zicht van de wereld te verdwijnen, zet ik mezelf ondanks de drukte in mijn hoofd, toch met regelmaat aan om posts te maken voor de socials van TradeLogger en het schrijven van nieuwe verhalen voor dit blog. Maar omdat ik niet consistent heb gepost, krijg ik hiermee vrijwel geen enkele tractie meer. Ik heb bijvoorbeeld een mooie serie blogposts geschreven over money management, maar het LinkedIn algoritme geeft mijn berichten nauwelijks bereik en dus heeft vrijwel niemand die posts gezien. Van de mensen die mijn berichten wel hebben gezien, reageert vrijwel niemand op mijn LinkedIn posts, waardoor het algoritme mij als niet relevant beschouwt, en ik dus geen tractie krijg. En zo is het cirkeltje rond.

Mijn vorige LinkedIn post is niet verder gekomen dan 389 impressies (dat zijn dus nog geen bereikte lezers, maar slechts mensen die mijn bericht op hun tijdlijn kregen). Ik heb ruim 1200 directe connecties. Dus hooguit een derde van mijn directe connecties heeft dat bericht ‘mogelijk’ gezien. Driekwart heeft het sowieso niet eens te zien gekregen. Om dan nog maar te zwijgen over tweede- en derdelijns connecties. Het bereik in die groep is waarschijnlijk nihil. Intussen zie ik op mijn eigen tijdlijn wel een shitload aan 13 in een dozijn berichten over AI karikaturen en toetsenbordhelden die ergens boos over zijn, met tientallen reacties en honderden likes. Het is wel duidelijk dat originaliteit en menselijkheid geen graadmeters zijn voor dat fijne algoritme, maar hypes en rage-bait des te meer.

Om toch meer tractie te krijgen zou ik dus heel regelmatig moeten gaan posten en daarnaast ook veel meer bij posts van anderen moeten reageren. Je oogst immers wat je zaait. Ik reageer zelf bijna nooit ergens op (tijdgebrek, hoofd al vol genoeg), dus het is niet heel verrassend dat ik zelf ook nauwelijks respons krijg. Eigenlijk zou ik dus ook mee moeten gaan in hypes en het uitlokken van reacties d.m.v. rage-bait, maar ik vind dat niet leuk. Ik ga zelden mee in hypes en ik geef zelf juist liever een positieve draai aan deze op dit moment toch al zo gepolariseerde en hatelijke wereld. Maar da's niet spannend genoeg.

Wat ik er echter het moeilijkst aan vind is hoe bizar veel tijd en effort er nodig is voor een klein beetje extra (online) bereik. Als je de moeite neemt om unieke content te maken en ook nog eens veel tijd stopt in het handmatig schrijven van die content (ipv van een snelle uitdraai uit Chat gpt, die vol staat met die walgelijke — streepjes), dan is het natuurlijk wel zo leuk als die posts ook worden gezien/gelezen. Nog even los van of de lezers er op besluiten te reageren of niet.

Je moet zo ontzettend nadrukkelijk aanwezig zijn op de socials om enige vorm van bereik op te bouwen, dat het letterlijk een dagtaak is. Bij mij kost het maken van 1 post al serieus veel tijd. Afhankelijk van wat ik maak is dat een uur, tot soms wel een hele werkdag. Dat zou ik dan dus zeker 3 keer per week moeten doen. Naast het dagelijks actief reageren op de posts van anderen. En o wee als ik even een weekje of twee afwezig ben, dan staat m'n bereik direct weer op 0 en kan ik weer opnieuw beginnen.

Hoe combineer je dit met het werk waar je uiteindelijk over post? Voor mij voelt dat als een tweestrijd. Als ik veel tijd in social media steek, bereik ik wat meer mensen, hoera. Dat bereik heb ik nodig, want als niemand weet dat TradeLogger bestaat, verkoop ik er ook geen abonnementen op. Maar... dan kom ik dus niet meer aan mijn inhoudelijke werk aan TradeLogger zelf toe. Zodra ik mijn online aanwezigheid ook maar een beetje laat verslappen, omdat ik werk te doen heb aan het product dat ik wil promoten, dan verlies ik direct weer alle bereik en verkoop ik dus niks. Dat luie paard dat direct weer stil gaat staan zodra ik ook maar eventjes stop met trekken.

Vooralsnog weet ik niet hoe ik voor mezelf een systeem kan inrichten waarin ik zowel de sociale ballen kan hooghouden, als tempo kan houden in het doorontwikkelen van TradeLogger. Ik kan mezelf domweg niet in tweeën splitsen... Wat ik eigenlijk nodig heb is een kanjer van een marketeer, die TradeLogger voor mij online gaat verkopen, zodat ik zelf alle tijd heb om TradeLogger uit te bouwen tot z'n volle potentie en de klanten blij maak. Maar om die marketeer te kunnen bekostigen, is er wel omzet nodig. En om die omzet te halen, heb ik bereik nodig. En om dat bereik te krijgen heb ik de marketeer nodig. En zo is het cirkeltje weer rond...